jovansblog 2.0

Одлична споредба на легендарниот bash и објектно ориентираниот MS PowerShell. Link (PDF - Linux Magazine)

Follow this link, up and running in 10 minutes, free and WEP working (both ASCII and HEX keys).

Chipset: Realtek RTL8187b

• Човекот што сакаше да биде крал (по трагедија, фарса)
• Хунѕини крилјя как да си метнех?
• Потеклото на Тата Ашаците
• Принц и принцеза наместо НАТО и ЕУ

update 1:

• Хунза-македонски односи
• Ху-ба-ба-Хунза
  

Со новиот број на месечникот за ИТ професионалци Мрежа започна нова пракса увезена од странство - издавање на White Papers. Иако повеќето документи од овој формат што ги имам прочитано потекнуваат од корпорации, владини и невладини институции ќе си го дадам тоа право да го коментирам квалитетот на првото издание (PDF) кое се осврнува на состојбата на хрватската ИТ индустрија, особено од аспект на човечки ресурси.

Прво добрите страни - документот очекувано е интересно форматиран иако му недостасува некој вид на навигација. Јазикот е јасен и читлив. Има неколку работи кои ги имам прочитано по прв пат што е позитивно, намената на овие документи помеѓу другото е и да едуцираат.

Но за жал има повеќе лоши страни. Прво целиот текст е пишуван од прво лице како една подолга колумна. Во себе содржи доста его елементи („јас знам“, „јас како член на управен одбор на тоа и тоа дебатирав таму и таму“). Дефинитивно на еден типичен документ од овој формат му треба деперсонализација и барем виртуелна независност.  Тоа не води до вториот заклучок - документот нема јасна структура - што е контекст, што е опис на ситуација и што е решение на дадената ситуација. Контекстот е премногу општ со доста hear-say и без јасна поврзаност со остатокот од текстот.

Кога сме веќе околу решенијата, авторот не се ни труди да го пронајде. Се завршува со концептот „се надеваме се ќе биде во ред и ќе се најде решение“ без да се даде вистинска смерница или барем да се направи елементарен обид во таа насока - па ако треба и да создаде по некој непријател.

Неформалноста, нефокусираноста и немањето на суштинска тежина се трите гревови за кои што би пресудил дека и Мрежа и Иво Шпигел ќе си поминеа многу поарно доколку воопшто не објавеа оваков документ. Според мене експериментот е неуспешен.

Reference

(видео)

Го делам претчуството и мислењето на Букарски за Анастас.

Последно време прочитав неколку текста за проблематиката со рекламирање на социјалните мрежи. Воедно имав можност на истата тема да поразговарам со двајца кои се експерти од областа на интернет маркетингот. Сите се сложуваат дека главната болка е неможноста за квалитетно таргетирање на огласите што заради хетерогеноста на мрежите на пријатели, а што и заради огромниот број на прикажани страни на овие сајтови без јасна и квалитетна конверзија во кликови. Резултат на ова е екстремно ниската цена на рекламирање според моделот CPM, заради практично никаквото таргетирање.

Но денес бев изненаден не само од огласот на македонскиот Телеком на Фејсбук туку и од констатацијата дека и покрај генералните трендови кои се против рекламирање на овакви сајтови, Т-Хоме всушност може да има поголем бенефит отколку просекот, па и да добиеме успешен случај / приказна. Еве на кратко зошто го мислам тоа:

• Рекламирањето на социјалните мрежи се прави најмногу за брендинг. Телеком континуирано има буџет за овој вид на кампањи.
• Телеком најверојатно има доставено опсези на ИП адреси (како на нивните така и на конкурентите) и претпоставувам дека кампањата е таргетирана на национално ниво. Со тоа не се губат пари вон границите на пазарот.
• Посетителите на фејсбук се млади, претежно учени луѓе кои интензивно користат интернет и останати комуникациски услуги. Дури и лично да не ги плаќаат сметките (помладите групи, студентите), тогаш барем имаат клучно влијание во кроењето на домашниот буџет за оваа намена. Тоа значи дека родителите кои немаат потреба од интернет, одлуката ќе ја препуштат на своите деца.
• Цената на рекламирање со оглед на дифузноста е релативно ниска, што во споредба значи дека кога јас би бил Т-Хоме и Т-Мобиле под итно би ги повлекол сите кампањи од глупави ОнНет клонови со имиња на разни прехрамбени продукти и би ги инвестирал на овој поиновативен начин.

Забележав дека најваројатно посредник е httpool интернет маркетинг агенцијата. Сега неколку критики:

• Банерот е многу лошо скалиран (текстот не е читлив). Ова под итно да си го средат.
• Не забележав референца за следење на доаѓачкиот сообраќај. Со оглед на тоа дека посредник е httpool, претпоставувам дека перформансите на кампањата се мерат таму.
• Банерот „скока“ кон насловната страна на Телеком. Јас лично би одбрал еден клучен производ кој во моментот го рекламирам и би ги носел корисниците директно до страната која има детален опис и можност за нарачка.
• Освен доколку не се работи за добивка, сметам дека долгорочно е паметно директно да се соработува со Фејсбук, т.е. без посредници.

We have to unite in solidarity against the nationalistic and militaristic schizophrenia from the both side of the borders. One of the symptoms of nationalism is seing your your own nation as a victim – NO! The only victim in this kind of situation are the humanists, the people that focus on reality and social problems. The political ellites are not that antagonistic in the name and all other disputes – the Macedonian and the Greek government have a silent agreement that the disputes will never be closed. That’s the only way how Dora Bakoyanis and Antonio Milososki will remain our daily heroes, that’s the only way to keep people in the matrix, that’s the only way to keep on skipping the real problems – growing prices, social inequalities, intolerance. Believe me, for them it is much easier to point fingers and insult one at eachother, thus stimulating nationalistic sentiments among the masses. They will do everything to escape from reality. LINK (Vuna)

Министерството за љубов и Министерството за вистина ме убедија дека јас сум го сторил делото. Отидов до чешмата, ја наполнив чашата со вода и скокнав во неа. Бирократите немо ме гледаа додека го губев воздухот не борејќи се инстинктивно за мојот живот, бидејќи има само една Вистина и една Љубов. Записничарот констатираше смрт од самоубиство, а тоа де факто и де јуре беше крунски доказ дека јас сум убиец.

Почесно отворам нова категорија на блогов - идиократија.

Едит 1: Линк кон оригиналната вест

Read the rest of this entry »