Со еден мој пријател пред некој ден разговаравме за напредокот на мобилната телефонија и интегрирањето на фото и АВ можности во нив. Тврдеше дека ќе дојде ден кога нема да има потреба од видео камери, фотоапарати, мп3 плејери, џебни видео плејери и конзоли.
Јас, нели, му се спротивставив. Со многу едноставно прашање - „снимаш еден битен настан, и на средина ти ѕвони некој… Што ќе се случи со телефонот и дали ќе го прекине снимањето?“. Телефонските уреди се тоа - уреди за лична комуникација. Со третата генерација ќе овозможат и мобилна видеофонија. По пат ќе може да фатите и некоја интересна фотка или клипче… Но никогаш и ништо нема да ги замени специјализираните уреди. Бидејќи секој уред си има своја специјалност во која е најдобар. И така едноставно треба да биде.
Единствениот универзален уред кој успеал да се пробие на пазарот и да остане таму е компјутерот. И исто така, тоа уште долго време нема да се повтори.
Што се однесува до мене… Имам Сони Ериксон Т210и кој не планирам во нареднава година-две да го променам, фала на прашање. Можам да комуницирам, можам да користам СМС, и „злу не требало“ можам да пристапам на мојот мејл. Не сум љубител на рингтонови („сајлент моуд“), клипови и слични сваштарии. Уште повеќе целата скаламерија со „жабата“ и „шешељ у хагу“ ми изгледа искрено како еден голем заговор на моби-компаниите и нивната сервисна индустрија. Сметам дека за десетина години ќе ни се смеат што сме се обидувале да си праќаме пораки за скапи пари и да играме „игрици“ на проклети слушалки…
Толку за универзалните мега-геџети. 