jovansblog 2.0

Ми откажа напојувањето на мојот бе(з?)жичен D-Link рутер. На иБеј оригинал и копии се наоѓаат за 5-6 долари, додека тука за копија ми бараат 30 ЕУР, додека за 15 повеќе можам да си купам нов Netgear рутер што за мене е смешно.

Како и да е, доколку знаете нешто пишете на јпетров@гмаил.ком. И да, се обидов во Логинг.

Просто сум зачуден од себичната кратковидост при дебатите во Македонија поврзани со досегашните и потенцијалните претседатели на САД. Има општо поставено „дифолт“ мислење дека Обама е злобен и грк (црн :), а МекКејн од Law and Order е сонцето на Македонија.

Да се навратиме… Овој сервилен однос кон „Бушизмот“ започна пред 3-4 години. Двете најголеми политички структури во Македонија беспоговорно ја поддржаа САД во акциите кои освен „ослободителни“ понекогаш имаа и елементи на воен криминал. Да не ги заборавиме вон-институционалните јавни и тајни затвори на границата со Куба и низ Европа. Да не ги заборавиме воздушните мостови од Македонија, Полска, Словачка, Авганистан и Ирак (барем оние кои се документирани во истрагата на ЕУ) во кои противправно беа буквално киднапирани луѓе (за повеќето се покажа дека биле недложни).

Негрижата кон човековите права во Македонија се покажува на повеќе пати. Од државното погибие на групата на Пакистански емигранти кои без оружје биле пресретнати со по 40-50 куршуми по глава на емигрант (под закрила на истиот анти-тероризам). Да не го заборавиме Калид Ел Масри кој доби дури своја Википедија страна по бесправното киднапирање и транспортирање во Авганистан. Кога сме веќе околу нарушувањето на човековите права (неповрзано со САД, но по ист принцип) да не го заборавиме и убиениот самоубиец кој убивал (Таневски).

Спрегата на Македонските тајни служби кои без никаков извештај трошат енормно голем буџет со исто толку чесните агенции на САД (тајни и јавни) мене лично ме плаши. Под закрилата на борбата против тероризмот се случуваат катастрофални нарушувања на човековите права. Впрочем од сегашна гледна точка иако е неубаво да се каже спрема жртвите, но за администрацијата на Буш нападот на Светскиот трговски центар дојде како „кец на десетка“. Акцијата „анти-тероризам“ на Буш беше следена од сите десничарски експоненти по што се протуркаа еден куп закони за прислушкување и пумпање на буџетите со безбедносни ставки. Дали денес сме посигурни благодарение на оваа политика?

Македонија испраќа беспоговорно свои војници во Авганистан и Ирак. Во случај на интервенција не се противам и за воени инсталации, но она што искрено ми смета е (како и во сите други елементи во општеството) - немање на суштинска демократска расправа - до кога ќе праќаме војници, која е нашата стратегија. Така требало и ќе одиме, како овци, па ако треба и да изгинеме.

Враќајќи се назад на дилемата Обама или МекКејн не можеме да разговараме само кои лобисти се појаки во која партија. За воља на вистината, кај републикацните албанските лобисти се за ранг 10 ако не и 100 појаки од нашите (доказ: Боб Дол на Косово во времето на Милошевиќ).

Всушност, што искористивме ние од пријателството на Буш? Суптилната поддршка беше евидентна, но таа не зависи од нас. Но кога ни беше сервирана топка да шутираме дали го погодивме голот? Впрочем дали може да не гледаат нормално и позитивно доколку секогаш доаѓаме со „тато“ да не’ штити. Целиот македонски коруптивен бекграунд доаѓа до израз - ние и самите не сме сигурни дека не’ бива за НАТО и ЕУ, па мора ете со тато Буш да се шетаме наоколу за да не’ брани од лошите (тука стави Грци, Французи, терористи и остала гамад).

Ако не не’ бива за оваа игра, тогаш зоошто воопшто се мачиме со „глобални“ теми со веќе познат крај (веќе сега можам да прочитам македонски весници за пола година - за жал МекКејн изгуби).

Гледајќи го сеопштото добро на светот, Буш и неговата администрација ќе останат запаметени како едни од најкатаклизмичните политички гарнитури кои владееја со модерниот свет. Беспредметни војни, злоупотреби на човекови права,  ослабена економија и долар, намалени шанси за суштинско помирување помеѓу сите чинители. Овој круг на омраза мора да прекине.

Заради тоа Барак Обама е вистинскиот човек добар за иднината на сите - како неговиот американски народ така и целиот свет. Што поскоро намалување на ангажманост во беспоштедни војни и што поголемо ориентирање кон изградбата на економијата. Злоупотреби на човековите права постојат стотици години во Африка, и фокусот на меѓународната заедница треба да се префрли таму. Обама со своето африканско потекло ќе биде додатен симбол на обид за помирување и елиминирање на крвниците кои сеуште „хараат“ низ најубавиот континент (пр. Мугабе).

Што ќе се случи со Македонија пред и по Обама? Пред Обама ќе се штуткаме како млада невеста со името, а кога ќе дојде тој на власт со своите „злокобни сенатори“, ќе се предадеме оти ете немало правда. Како и да е, верувајте ми, последна мисла на Обама му е Македонија. Што е добро. Треба еднаш да застанеме на наши нозе, со наш ум и да ја решиме ситуацијава - или не’ бива да одиме со евро-интеграциските процеси забрзано за да ја стигнеме (замислете си) Албанија или ќе останеме тиња, мочуриште во кое ќе владеат локални крими-каубојци и бледи имитатори на Бушовата конзервативштина. Ниеден „тато“ не ни е крив за тоа…

Обама ќе има голема победа на наредните избори во САД. На нас останува како ќе го прифатиме тоа и која ќе биде нашата стратегија. Доста е веќе од конзервативци…

Одлична споредба на легендарниот bash и објектно ориентираниот MS PowerShell. Link (PDF - Linux Magazine)

Follow this link, up and running in 10 minutes, free and WEP working (both ASCII and HEX keys).

Chipset: Realtek RTL8187b

• Човекот што сакаше да биде крал (по трагедија, фарса)
• Хунѕини крилјя как да си метнех?
• Потеклото на Тата Ашаците
• Принц и принцеза наместо НАТО и ЕУ

update 1:

• Хунза-македонски односи
• Ху-ба-ба-Хунза
  

Со новиот број на месечникот за ИТ професионалци Мрежа започна нова пракса увезена од странство - издавање на White Papers. Иако повеќето документи од овој формат што ги имам прочитано потекнуваат од корпорации, владини и невладини институции ќе си го дадам тоа право да го коментирам квалитетот на првото издание (PDF) кое се осврнува на состојбата на хрватската ИТ индустрија, особено од аспект на човечки ресурси.

Прво добрите страни - документот очекувано е интересно форматиран иако му недостасува некој вид на навигација. Јазикот е јасен и читлив. Има неколку работи кои ги имам прочитано по прв пат што е позитивно, намената на овие документи помеѓу другото е и да едуцираат.

Но за жал има повеќе лоши страни. Прво целиот текст е пишуван од прво лице како една подолга колумна. Во себе содржи доста его елементи („јас знам“, „јас како член на управен одбор на тоа и тоа дебатирав таму и таму“). Дефинитивно на еден типичен документ од овој формат му треба деперсонализација и барем виртуелна независност.  Тоа не води до вториот заклучок - документот нема јасна структура - што е контекст, што е опис на ситуација и што е решение на дадената ситуација. Контекстот е премногу општ со доста hear-say и без јасна поврзаност со остатокот од текстот.

Кога сме веќе околу решенијата, авторот не се ни труди да го пронајде. Се завршува со концептот „се надеваме се ќе биде во ред и ќе се најде решение“ без да се даде вистинска смерница или барем да се направи елементарен обид во таа насока - па ако треба и да создаде по некој непријател.

Неформалноста, нефокусираноста и немањето на суштинска тежина се трите гревови за кои што би пресудил дека и Мрежа и Иво Шпигел ќе си поминеа многу поарно доколку воопшто не објавеа оваков документ. Според мене експериментот е неуспешен.

Reference

(видео)

Го делам претчуството и мислењето на Букарски за Анастас.

Последно време прочитав неколку текста за проблематиката со рекламирање на социјалните мрежи. Воедно имав можност на истата тема да поразговарам со двајца кои се експерти од областа на интернет маркетингот. Сите се сложуваат дека главната болка е неможноста за квалитетно таргетирање на огласите што заради хетерогеноста на мрежите на пријатели, а што и заради огромниот број на прикажани страни на овие сајтови без јасна и квалитетна конверзија во кликови. Резултат на ова е екстремно ниската цена на рекламирање според моделот CPM, заради практично никаквото таргетирање.

Но денес бев изненаден не само од огласот на македонскиот Телеком на Фејсбук туку и од констатацијата дека и покрај генералните трендови кои се против рекламирање на овакви сајтови, Т-Хоме всушност може да има поголем бенефит отколку просекот, па и да добиеме успешен случај / приказна. Еве на кратко зошто го мислам тоа:

• Рекламирањето на социјалните мрежи се прави најмногу за брендинг. Телеком континуирано има буџет за овој вид на кампањи.
• Телеком најверојатно има доставено опсези на ИП адреси (како на нивните така и на конкурентите) и претпоставувам дека кампањата е таргетирана на национално ниво. Со тоа не се губат пари вон границите на пазарот.
• Посетителите на фејсбук се млади, претежно учени луѓе кои интензивно користат интернет и останати комуникациски услуги. Дури и лично да не ги плаќаат сметките (помладите групи, студентите), тогаш барем имаат клучно влијание во кроењето на домашниот буџет за оваа намена. Тоа значи дека родителите кои немаат потреба од интернет, одлуката ќе ја препуштат на своите деца.
• Цената на рекламирање со оглед на дифузноста е релативно ниска, што во споредба значи дека кога јас би бил Т-Хоме и Т-Мобиле под итно би ги повлекол сите кампањи од глупави ОнНет клонови со имиња на разни прехрамбени продукти и би ги инвестирал на овој поиновативен начин.

Забележав дека најваројатно посредник е httpool интернет маркетинг агенцијата. Сега неколку критики:

• Банерот е многу лошо скалиран (текстот не е читлив). Ова под итно да си го средат.
• Не забележав референца за следење на доаѓачкиот сообраќај. Со оглед на тоа дека посредник е httpool, претпоставувам дека перформансите на кампањата се мерат таму.
• Банерот „скока“ кон насловната страна на Телеком. Јас лично би одбрал еден клучен производ кој во моментот го рекламирам и би ги носел корисниците директно до страната која има детален опис и можност за нарачка.
• Освен доколку не се работи за добивка, сметам дека долгорочно е паметно директно да се соработува со Фејсбук, т.е. без посредници.